‘ΟΙ ΝΟΤΕΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΟΡΔΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ’ ΑΠΟ ΤΗΝ Piano Comics

Όταν ξεκινώ να διδάσκω διαστήματα και συγχορδίες στα μαθήματα πιάνου και μουσικής θεωρίας θέλω τα παιδιά να νιώσουν την σημαντικότητα και πλούτο της αρμονίας που οι συγχορδίες δημιουργούν. Οι συγχορδίες δεν είναι απλά μία προσθήκη στις σκάλες μας ή μία νέα άσκηση στο τετράδιό μας. Είναι μία αρχή να κατανοήσουμε τί είναι η αρμονία, ή ακόμη καλύτερα, πώς η αρμονία ηχεί και πόσο ζωτικό και αναντικατάστατο ρόλο παίζει στην μουσική. Είναι η συνειδητοποίηση πως υπάρχει ένα ‘μουσικό σπίτι’ όπου όλα τα τραγούδια, κομμάτια, μελωδίες ζουν. Και σε αυτό το οικοδόμημα/βάση, η μουσική ξεκινά και τελειώνει ( γυρίζει σπίτι ).

Έτσι, θα δώσω παραδείγματα που ακόμη και μικροί αρχάριοι θα καταλάβουν. Όπως η αλφάβητος. Τα γράμματα της αλφαβήτου είναι οι μουσικές νότες. Τα παιδιά, ακόμη και από τα πρώτα τους μαθήματα πιάνου ήδη μαθαίνουν κάποιες νότες και πώς να τις αναγνωρίζουν στις παρτιτούρες και να διαβάζουν αυτά τα ‘γράμματα’. Και τί δημιουργούν τα γράμματα όταν τα βάζουμε μαζί; Συλλαβές. Και οι συλλαβές; Λέξεις. Έτσι και με την μουσική. Όταν παίζουμε δύο νότες μαζί φτιάχνουμε ένα διάστημα. Το διάστημα είναι ήδη μία πιο εξελιγμένη δημιουργία. Λίγο πιο πλούσια στο ύφασμα της μουσικής. Με ένα διάστημα παράγουμε μία συλλαβή. Βάλτε τους μαθητές σας να παίξουν μερικά διαστήματα, μελωδικά ( πρώτα η μία νότα, μετά η άλλη ), αρμονικά ( παίξτε και τις δύο νότες μαζί ), ανιόντα ( πρώτα η χαμηλότερη, μετά η ψηλότερη ) και κατιόντα. Εμένα μου αρέσει να παίζω ημιτόνια και τόνους αφού τα έχω διδάξει και πώς να τα μαντεύουν ακουστικά ( χωρίς να βλέπουν το πληκτρολόγιο ). Σε επόμενη δημοσίευση θα γράψω αναλυτικά και με παράδειγμα για το πώς βάζω τους μαθητές να αναγνωρίζουν ακουστικά τα ημιτόνια και τόνους.

Αφού οι μαθητές έχουν μάθει κάποιες σκάλες και έχουν χτίσει κάποια ανεξαρτησία δακτύλων θα τους δείξω την βασική/τονική συγχορδία για κάθε σκάλα. Αλλά δεν θα μείνω μόνο στις σκάλες γιατί με το που θα αρχίσουν να χτίζουν τις πρώτες συγχορδίες θα τους κάνω μία επίδειξη στα κομμάτια τους και θα προσθέσω μία βασική συγχορδία στην αρχή και στο τέλος ( ακόμη κι αν στις νότες υπάρχει μόνο η τονική νότα ). Ύστερα θα τους ρωτήσω πώς τους φάνηκε η διαφορά με το τί γράφουν οι νότες. Ή θα τους παίξω τα ‘Τρίγωνα Κάλαντα’ με μία φωνή/μπασογραμμή στο αριστερό και μετά με συνοδεία σε συγχορδίες. Και ρωτάω ποια εκδοχή τους αρέσει περισσότερο, ποια προτιμούν… Όλοι διαλέγουν την συνοδεία με συγχορδίες γιατί ακούγεται ‘πιο καλά’, ‘πιο σωστά’, ‘πιο διασκεδαστικά’ , ‘όπως το έχω ξανακούσει’. Έτσι λοιπόν, χτίσαμε λέξεις ( συγχορδίες ) με την αλφαβήτα ( νότες ) και η μουσική έγινε πιο ενδιαφέρουσα, ουσιαστική.

Κάθε φορά που διδάσκω κάτι νέο στα μαθήματα πιάνου που αφορά την μουσική θεωρία προσπαθώ πάντα να δίνω παραδείγματα που οι μαθητές μπορούν να συσχετίσουν με δικές τους εμπειρίες, γνώσεις, αισθήματα, σκέψεις. Θα παίξω τα κομμάτια τους, ή γνωστές μελωδίες, τραγούδια και θα τα παραβάλλω με κάτι που τα παιδιά έχουν ζήσει, γευτεί, νιώσει. Εάν μπορέσω να βρω παραδείγματα αστεία, σαρκαστικά και χιουμοριστικά αυτό θα έχει ακόμη πιο καλό αποτέλεσμα γιατί δεν ξεχνάμε ποτέ ό,τι μαθαίνουμε διασκεδάζοντας.

σημείωση 1: όταν οι μαθητές παίζουν τις συγχορδίες στις σκάλες τους βάζω να τις ακούνε μέχρι να εξατμιστεί ο ήχος, και όταν τις παίζουν να νιώθουν πώς βυθίζονται τα δάχτυλα σε έναν ωκεανό. Να νιώθουν πως βιμπράρει όλο το τεράστιο ηχείο του στα δάχτυλά τους.

σημείωση 2: με αρχάριους, αποφεύγω τον τεχνικό όρο της συγχορδίας ( 3 νότες τουλάχιστον σε απόσταση διαστημάτων 3ης ) και απλά τους βάζω να παρατηρούν, να νιώθουν πόσο πιο πλούσιος , λιπαρός και βαθύς γίνεται ο ήχος και πόσο ταιριάζει, εμπλουτίζει μία μελωδία.