‘ΓΡΑΠΩΜΑ ΑΕΤΟΥ’ ΓΙΑ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΔΑΧΤΥΛΑ ΣΤΟ ΠΙΑΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ Piano Comics

Πώς 1 παράδειγμα βοήθησε τους αρχάριους μου μαθητές στο πιάνο να στρογγυλέψουν όλες τους τις αρθρώσεις στα δάχτυλα και να τις κρατήσουν έτσι. 

Είναι πολύ πιο απλό για τους αρχάριους να καταλάβουν να κρατήσουν το χέρι τους στρογγυλό. Είναι πολύ διαφορετικό όμως το να στρογγυλέψουν όλες τις αρθρώσεις τους στα δάχτυλα όλη την ώρα που παίζουν. Αυτό απαιτεί εξάσκηση και χρόνο, είναι πραγματική γυμναστική μιας και οι αρθρώσεις τους , οι μύες που πρέπει να τις λυγίζουν, δεν το έχουν ξανακάνει. Πώς όμως να τους θυμίζουμε να τις κρατάνε στρογγυλές, λυγισμένες προς τα μέσα, αυτές τις γέφυρες ( μου αρέσει να τις αποκαλώ έτσι γιατί οι αρθρώσεις είναι σαν γέφυρες που ενώνουν τα μικρά μέρη του δαχτύλου μεταξύ τους) ; 

  Αντί να πιάνετε συνεχώς τα δάχτυλά τους και να τα πλάθετε – που και αυτό χρειάζεται – δοκιμάστε να τους δώσετε το εξής παράδειγμα:

Φανταστείτε έναν αετό που προσπαθεί να πιάσει ένα ψάρι. Εάν τα νύχια τους δεν ήταν κυρτά, λυγισμένα προς τα μέσα δεν θα μπορούσαν να εισέλθουν στην σάρκα της λείας τους και άρα να την συγκρατήσουν. Αλλά όπως έχουμε δει, τα νύχια των αετών είναι πάντα στρογγυλεμένα, κυρτά, στα διάφορα ντοκιμαντέρ και φωτογραφίες όταν πετάνε.

 Έτσι πρέπει να είναι και τα δάκτυλα των πιανιστών. Να αρπάζουν τις νότες στο πληκτρολόγιο σαν τον αετό. Όχι απλά να πιέζουν τα πλήκτρα να πέσουν με ένα στρογγυλό χέρι. Η βαρύτητα από μόνη της φτάνει να παιχτεί ένα πλήκτρο. Αλλά το ΠΩΣ το παίζεις μετρά. Και αναπτύσσει μία πολύ βασική, ζωτικής σημασίας πιανιστική τεχνική.  Πείτε στους μαθητές σας να έχουν υπομονή με το 5ο δάχτυλο που μιας και είναι το λεπτότερο και μικρότερο θα του πάρει χρόνο να μπορεί να σηκώνει το υπόλοιπο χέρι κρατώντας παράλληλα τις αρθρώσεις λυγισμένες ενώ παίζει. Το 1ο δάχτυλο παίζει στα πλάγια όποτε δεν έχουμε εκεί το πρόβλημα της λυγισμένης γέφυρας. Τώρα για το 2ο, 3ο και 4ο δάχτυλο πρέπει να προσέξουμε. Όχι απλά να παίζουμε με αυτά πιέζοντας το πλήκτρο προς τα κάτω αλλά να προσέχουμε να μην βυθίζεται η τελευταία άρθρωση. Να μην πέφτει η γέφυρα.  

Τα παιδιά αντιδρούν πολύ πιο αποτελεσματικά όταν τους δίνουμε παραδείγματα με τα οποία μπορούν να σχετιστούν ή να φανταστούν. Έτσι αντί απλά να προσπαθώ να τους λυγίζω εγώ τις αρθρώσεις, να τους σώζω κάθε φορά τις γέφυρες, κάθε φορά που βλέπω αυτές να βυθίζονται θα πω ‘Άρπαξε σαν τον αετό’, ‘Γράπωσε σαν τον αετό, μην πιέζεις απλά τα πλήκτρα’, ‘Δεν θα πιάσεις ψάρι με αυτά τα δάχτυλα ποτέ’. Αμέσως προσαρμόζονται. Και αυτό το παράδειγμα με βοηθάει να τους διδάξω επίσης το μαγνητικό πεδίο που πρέπει να έχει ένας πιανίστας ανάμεσα στα χέρια του και το πληκτρολόγιο. Με το να γραπώνει, να συγκεντρώνεται για να στρογγυλεύει όλες τις αρθρώσεις, τα δάχτυλα ενεργοποιούν μία διαφορετικού είδους ενέργεια. Μία ενέργεια που θα χτίσει τον ήχο και τουσέ τους και θα τον κάνει ζωντανό.

Μία τελευταία συμβουλή είναι να διδάσκετε και τα λάθος δάχτυλα και χέρια. Όταν τα παιδιά δεν φοβούνται να κάνουν λάθος – αφού το ζήτησε η δασκάλα – τότε με χαρά και προθυμία θα επιδείξουν τα λάθος ‘ βυθισμένα’ δάχτυλα ή λιωμένα σαν τις κρέπες χέρια στο πιάνο. Αυτό τους υπενθυμίζει και οπτικά το τί να αποφεύγουν. Και τα παιδιά άλλωστε λατρεύουν να παίζουν τον ‘δάσκαλο που διδάσκει’ όταν καταλάβουν το θέμα. 

 Άρα, χωρίς χέρια – κρέπες και ‘γραπώστε σαν τον αετό’ δάχτυλα! 

Σε αυτό το βίντεο μιλάω για αυτό το παράδειγμα ( γι’ αυτούς που μαθαίνουν μέσα από εικόνες) . Παρακάτω δείχνω φωτογραφίες μαθητών μου με σωστά και λάθος δάχτυλα και χέρια ( τα κόκκινα βέλη δείχνουν τις βυθισμένες γέφυρες ενώ τα πράσινα τις σωστές , κυρτές ) :